Nederlandse studente in China

Waiguo ren! 

Marcherende militairen maakten je 's ochtends wakker, zij passeerden de drukke straat die tussen de twee campusdelen liep op de Jiangxi University of Finance and Economics (Nanchang, Jiangxi, China). Bij het oversteken van de weg hing de lokale bevolking uit de ramen, om die ene blanke tussen de menigte eens wat beter te bekijken en vervolgens in het voorbijgaan heel hard "Waiguo ren!" te roepen, wat buitenlander betekent.

Via mijn studie Trade Management Asia aan de HES School for Business and Economics in Amsterdam, was ik hier voor mijn exchange geplaatst om de Chinese taal Mandarijn en enkele handelsvakken te leren. Samen met 4 Aziatisch-Nederlandse klasgenoten, Finse, Duitse en Oostenrijkse studenten volgde ik dagelijks lessen in een regio die gekenmerkt wordt door de invloed van de Chinese Communistische Partij, zijn zware industrie en de armoede. De tijd gaat daar veel langzamer en de bevolking is nog van de oude stempel, waardoor de tijd dat ik in Nanchang heb gezeten heel waardevol voor mij is geweest; ik heb nu veel meer kennis over hoe dingen werken in de Chinese cultuur en heb meer begrip voor hun manier van handelen en denken. Iets wat denk ik erg waardevol is in een wereld waarin China een steeds grotere rol gaat spelen.

Guangxi

Wist je bijvoorbeeld dat wanneer je thee wordt ingeschonken, je met twee gebogen vingers (wijsvinger en middelvinger) naast het kopje twee keer op de tafel hoort te tikken? Dat stamt af van het knielen voor de keizer/koning/meerdere: die twee vingers symboliseren geknielde knieën en zo bedank je voor de thee. En wist je ook dat bijvoorbeeld het tekenen van een contract, in tegenstelling tot de meeste Westerse landen, niet het afsluiten van een overeenkomst is, maar eerder een tussenstadium in de onderhandeling? Chinezen zullen gewoon door blijven onderhandelen en proberen om concessies af te dwingen. Papieren hebben niet altijd even veel zin in China als in  Nederland. In Nederland is een contract vaak het belangrijkste onderdeel in de samenwerking. In China gaat het erom dat je de juiste mensen kent, dat is echt het belangrijkste! "Guangxi" oftewel relaties en connecties! Er zijn verschillende manieren om daarmee in contact te komen en maar weinig buitenlandse ondernemers zijn daarvan goed op de hoogte.

Daarna ben ik naar Guangzhou verhuisd: het centrum van het "productiehart" van China. Eerst heb ik stage gelopen bij een Nederlands productiebedrijf dat zijn orders uit Europa haalde en in China liet vervaardigen. Daar heb ik om leren gaan met de Chinese manier van handelen: offreren, sampling, sourcing, prijsonderhandelingen in Shenzhen... Vervolgens voor mijn scriptie onderzoek gedaan bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, het Consulaat-Generaal van Nederland in Guangzhou. Daar onderzocht ik de integratie tussen de steden van de Greater Pearl River Delta (Hong Kong, Macao en 7 gebieden in de Guangdong provincie) en heb ik interviews afgenomen bij overheidsinstanties, commerciële instanties en non-profit instanties in Hong Kong en in China. Dat was ontzettend leuk om te doen en erg bijzonder en ook leerzaam. Ik heb tijdens dat laatste halve jaar geleerd hoe de productie in zijn werk gaat en ook met al die overheidsinstanties, commerciële instanties en non-profit instanties in Hong Kong en in China gesproken en hun visie geleerd over de ontwikkelingen in die regio en ook wat er in de toekomst zoal zal gaan gebeuren in Zuid China.

Sinds eind januari ben ik weer in Nederland om af te studeren (zie mijn profiel op Studentstock). Wat ik daarna ga doen? Ik zou graag teruggaan naar China voor een Nederlands/Internationaal bedrijf om alle uitdagingen en ontwikkelingen in het bruisende China mee te maken en daarop in te spelen, maar ook wil ik mij nog graag verder ontwikkelen via een deeltijd masterstudie. Echt concrete plannen zijn er nog niet, ik laat mij verrassen met wat er op mijn pad komt!